Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αργύρης Σφουντούρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αργύρης Σφουντούρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2008

Ενα Τραγούδι για τον Αργύρη στην ΕΤ1!

Την Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2008 θα προβληθεί στην ΕΤ1 το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ "Ενα Τραγούδι για τον Αργύρη".
Ωρα 24.00 (ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ)
Δείτε.
24.00 DOC ON AIR
Μια νέα ζώνη προγράμματος εγκαινιάζεται στην ΕΤ1, με υψηλών προδιαγραφών διεθνείς συμπαραγωγές της ΕΡΤ, αλλά και δημιουργικά δραματοποιημένα ντοκιμαντέρ.
Κάθε Δευτέρα, οι τηλεθεατές θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν σε πρώτη προβολή, ντοκιμαντέρ που έχουν πρόσφατα προβληθεί ή θα προβληθούν σε ευρωπαϊκούς τηλεοπτικούς σταθμούς όπως οι ARTE, FR3, ARD, ZDF, RAI.
Η θεματολογία της εκπομπής - ευρεία και ποικίλη – απευθύνεται σε ένα ιδιαίτερα εκλεκτικό και απαιτητικό κοινό. Τα ντοκιμαντέρ, τα οποία προλογίζουν και παρουσιάζουν οι δημιουργοί τους, πραγματεύονται ιστορικά, πολιτιστικά, πολιτικά, περιβαλλοντικά και άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο.
Προλογίζει ο Λεωνίδας Αντωνόπουλος
«ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ»
(A SONG FOR ARGYRIS)
Ο Αργύρης Σφουντούρης γεννήθηκε το 1940 στο Δίστομο. Σε πολύ μικρή ηλικία στις 10 Ιουνίου 1944 έχασε τους γονείς του, που εκτελέσθηκαν από τα Γερμανικά στρατεύματα των SS κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα. Κατά γενική ομολογία, οι εκτελέσεις αυτές χαρακτηρίστηκαν σαν η πιό φρικιαστική «σφαγή» πολιτών υπό κατοχή. Μεταξύ των 218 εκτελεσθέντων, 32 έφεραν το επίθετο Σφουντούρης.

Ο μικρός τότε Αργύρης, έφθασε στην Αθήνα, όπου περιπλανήθηκε σε διάφορα ορφανοτροφεία επί τρία χρόνια, μαζί με χιλιάδες άλλα ορφανά παιδιά, αθώα θύματα της ιδίας γερμανικής κατοχής. Το 1949, ήταν ένας από τα 10 παιδιά που ταξίδεψαν στην Ελβετία στο ίδρυμα Πεσταλότσι, που σκοπός του είναι να στεγάζει παιδιά χωρίς οικογένεια. Γρήγορα ξεχώρισε για την ευστροφία του μυαλού του. Φοίτησε στο γυμνάσιο και στην συνέχεια στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης Μαθηματικά, Πυρηνική Φυσική και Αστροφυσική. Παράλληλα έγραφε ποιήματα και δοκίμια. Μετέφρασε στην γερμανική γλώσσα, διάφορους Έλληνες ποιητές όπως Κ. Καβάφη, Γ. Σεφέρη, Ι. Ρίτσο, Ο. Ελύτη κ.α.

Την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα, εκδίδει στην Ελβετία ένα πολιτιστικό περιοδικό στην ελληνική και γερμανική γλώσσα. Διδάσκει σε διάφορα γυμνάσια της περιοχής της Ζυρίχης. Μετά από 40 χρόνια αποφασίζει μια ριζική αλλαγή στην ζωή του. Πηγαίνει στο Νεπάλ, στην Σομαλία και στην Ινδονησία όπου για 10 περίπου χρόνια βοηθάει ενεργά στην αναδιοργάνωση τους.

Επιστρέφοντας στην Ευρώπη βρίσκει τη Γερμανία ενωμένη, καθώς εν τω μεταξύ οι κάτοικοι του Βερολίνου είδαν το τείχος που τους χώριζε από τον δυτικό κόσμο να πέφτει, δημιουργώντας μία καινούργια κατάσταση στην χώρα. Με την επανένωση της Γερμανίας αρχίζει μία περίοδος με δυνατότητες απολογισμού και καταμέτρησης των θυμάτων πολέμου.

Ο Αργύρης Σφουντούρης οργανώνει το 1994 στους Δελφούς, μία «Σύνοδο για την ειρήνη», στην οποία κάλεσε και Γερμανούς πολιτικούς, εκ των οποίων όμως δεν παρευρέθη κανείς. Μετά από πολλές ανεπιτυχείς απόπειρες για συζήτηση με τις Γερμανικές Αρχές, το 1995 μαζί με τις τρεις επιζώσες αδερφές του, ζητούν δικαίωση με νόμιμη διαδικασία. Η καταγγελία και οι ακόλουθες εφέσεις δεν έφεραν κανένα θετικό αποτέλεσμα και οι υποθέσεις ακόμα εκκρεμούν στο δικαστήριο της πόλεως Καρλσρούε της Γερμανίας.

Αυτή την εποχή ο Αργύρης Σφουντούρης ζει μεταξύ Αθηνών και Ζυρίχης.
Προετοιμάζει τις προτάσεις του για την Συνθήκη της Γενεύης, συγγράφει ένα θεατρικό με τίτλο «Η υιοθεσία της ανθρωπιάς», ενώ παράλληλα προσπαθεί να βάλει μία τάξη στο διαμέρισμά του στην Αθήνα, που μοιάζει περισσότερο με υπερφορτωμένο αρχείο.

Το ντοκιμαντέρ έχει τιμηθεί με τα βραβεία:
· SPECIAL AWARD “Succes Zurich” of the Zurich Film Foundation
· PUBLIC AWARD Thessaloniki Documentary Film Festival 2007
· PUBLIC AWARD Los Angeles Greek Film Festival 2007

Συμμετείχε στα φεστιβάλ:
· “Kontakt” Int. Dokumentarfilmfestival Kiev (competition)
· Dokfest Munchen, 2007 (competition)
· Festival IFFI Innsbruck, Int. Filmfestival Locarno, IFFS Sarajevo, Bogota, Kerala (all 2007), Nikosia, Tirana, St. Petersburg, Belgrad (2008)
Ενώ συμμετείχε στο 2007 Swiss Film Award “Best Documentary”
Σενάριο, σκηνοθεσία: Stefan Haupt
Παραγωγή: Fontana Film GmbH, Zυρίχη
Σε συνεργασία με την ΕΡΤ, την Κρατική Ελβετική Τηλεόραση SF DRS και το Υπουργείο Πολιτισμού Bundesamt fόr Kultur

Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2008

Η ταινία για τη σφαγή του Διστόμου σε πρεμιέρα στη Βιέννη

Η ταινία-κραυγή για τη σφαγή του Διστόμου από τις γερμανοναζιστικές δυνάμεις κατοχής τον Ιούνιο του 1944, η βραβευμένη «Ενα τραγούδι για τον Αργύρη», είχε χθες βράδυ την πρεμιέρα της στην Αυστρία με την προβολή της σε παραδοσιακό κινηματογράφο της Βιέννης, παρουσία του γνωστού Ελβετού σκηνοθέτη της, Στέφαν Χάουπτ.
Την προβολή της ταινίας, την οποία διοργάνωσε και στήριξε η πρεσβεία της Ελβετίας στην Αυστρία, ακολούθησε συζήτηση του σκηνοθέτη της με το κοινό που είχε σειρά ερωτημάτων τόσο ως προς τη δημιουργία και την τύχη της ταινίας όσο και ως προς το ίδιο το περιεχόμενό της.
Η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας είχε γίνει πέρσι τον Οκτώβριο στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη και την είχε τιμήσει με την παρουσία του ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας.
Η ταινία-ντοκιμαντέρ, που απέσπασε το Βραβείο Κοινού στο περσινό 9ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης και το Βραβείο Κοινού στο 1ο φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Λος Αντζελες, είναι ουσιαστικά η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας μέσα από τα μάτια ενός ξεχωριστού ανθρώπου, με φόντο τα γεγονότα που στιγμάτισαν τη χώρα μας τα τελευταία 60 χρόνια.
Ξεδιπλώνει την τραγική ιστορία του Αργύρη Σφουντούρη, ο οποίος σε ηλικία τεσσάρων χρόνων είδε τους γονείς τους και άλλους 270 συγχωριανούς του να σφαγιάζονται από τους Γερμανούς κατακτητές στο Δίστομο στις 10 Ιουνίου του 1944, γεγονός που τον κατατρέχει σε όλη τη δραματική και πολυτάραχη ζωή του.
Μιλώντας μετά το τέλος της χθεσινής προβολής στη Βιέννη, ο Στέφαν Χάουπτ αναφέρθηκε στην απροσδόκητη γνωριμία του με τον Αργύρη Σφουντούρη και την προσωπική του ιστορία-τραγωδία με τη σφαγή του Διστόμου, την παραμονή του σε ορφανοτροφείο στην Ελβετία, τις σπουδές του στα μαθηματικά και την αστροφυσική, την υπηρεσία του ως καθηγητή σε ελβετικά γυμνάσια.
Επίσης, ο Χάουπτ μαθαίνει μέσα από τη γνωριμία αυτή για τις μεταφράσεις ελληνικής λογοτεχνίας και ποίησης του Αργύρη, για τη συνεργασία του σε προγράμματα αναπτυξιακής βοήθειας σε διάφορες χώρες, αλλά προπάντων για τις διεκδικήσεις από μέρους του, αποζημιώσεων για τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στο Δίστομο, για τους πολύχρονους άοκνους αγώνες του σε διάφορα επίπεδα, για μια ηθική δικαίωση.
Όπως τόνισε ο Ελβετός σκηνοθέτης, διαπίστωσε πως είχε μπροστά του μια ζωντανή ευκαιρία για να διηγηθεί τη συγκεριμένη ιστορία διαφορετικά, έχοντας όχι μόνον έναν αυτόπτη μάρτυρα, τον Αργύρη Σφουντούρη - που έχασε στη σφαγή τους γονείς του και άλλους τριάντα συγγενείς - αλλά ένα θύμα που επεξεργάσθηκε συνειδητά όλα αυτά τα χρόνια την ιστορία του και ήταν πρόθυμος να αντιπαρατεθεί ξανά και να διηγηθεί τι σημαίνει να ζεις με ένα τέτοιο βίωμα.
Ο Στέφαν Χάουπτ αναφέρθηκε στον μακρύ και επίπονο δικαστικό αγώνα που διεξάγει ο Αργύρης Σφουντούρης - ο οποίος δεν μπόρεσε να παραστεί στη χθεσινή προβολή στη Βιέννη εξαιτίας πρόσφατης ασθένειάς του - με γνωματεύσεις και αντιγνωματεύσεις εμπειρογνωμόνων για το δικαίωμα προσφυγής και τη διαδικασία των διακρατικών αποζημιώσεων, για την τελευταία προσφυγή του στο Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την αναμονή για την απόφασή του.

Οπως επισήμανε ο Ελβετός σκηνοθέτης, την εποχή αυτή ο Αργύρης Σφουντούρης και τα θύματα της σφαγής του Διστόμου αναμένουν την απόφαση του Ανώτατου Ιταλικού Δικαστηρίου προκειμένου να εκτελεστεί η απόφαση του Αρείου Πάγου της Ελλάδας για την κατάσχεση γερμανικής περιουσίας στην Ιταλία. Να γίνει δηλαδή αυτό που δεν έγινε στην Ελλάδα, καθώς για την κατάσχεση εκεί απαιτείται άδεια του υπουργείου Διακιοσύνης, η οποία δεν δόθηκε ποτέ, ενώ στην Ιταλία δεν χρειάζεται σχετική άδεια.