Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεόδωρος Κ. Παπαϊωάννου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεόδωρος Κ. Παπαϊωάννου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010

Για τον απολογισμό του Περγαντά

Εξετάζει αναλυτικά την πορεία και το έργο του νομάρχη Βοιωτίας κ. Κλεάρχου Περγαντά την 4ετία 2007-2010 ο Θεόδωρος Κ. Παπαϊωάννου. Η αλήθεια είναι ότι δεν βρίσκει σχεδόν τίποτα θετικό...

«..θεατές λόγων και ακροατές έργων..»
από τον πολ. μηχ.
Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου
Με την δημοσίευση μου : Μια ‘’Βαστίλη’’ στην ’’καρδιά’’ της Λιβαδειάς (19.7.2010),
ξεκίνησα την κριτική μου στον απολογισμό του νομάρχη που συνεχίζω σήμερα και θα ολοκληρώσω αύριο . Η αφθονία του λέγειν και του φαίνεσθαι με το σινιέ κοστούμι σε αντίθεση με την ουσία και το πράττειν , απέδειξε ότι συνεχίζεται ως σήμερα να παραμένει ισχυρός ο παραπάνω αφορισμός του Θουκυδίδη , που ειπώθηκε από τα χείλη του Κλέωνα. Επιδαψίλευσε φιλοφρονήσεις στον προκάτοχό του νομάρχη, αλλά την επομένη κάποια φωνή από τον μικρόκοσμο του κομματικού διαδρόμου ήλθε να καταλογίσει την όλη επιτυχία του διοικητηρίου στον κ. Στάμο!!!! .

Μίλησε για τους ΑΝΑΔΑΣΜΟΥΣ , αλλά στα Βάγια με δύο αντινομάρχες την περίοδο (2007-2010) το έργο ναυάγησε γιατί επικράτησαν οι υποβολιμαίες απόψεις 5-10 αγροτών. Αυτοί καλόβλεπαν τη μεγιστοποίηση των εκμεταλλεύσεων τους αγοράζοντας μικρά διεσπαρμένα αγροτεμάχια σε τιμή ευκαιρίας από ιδιοκτήτες χωραφιών που εγκατέλειπαν τη γεωργία. Αν γινόταν μια δημόσια συζήτηση , θα κατέρρεαν τα σαθρά επιχειρήματα τους , θα ξεκινούσε ο αναδασμός με τα συνοδευτικά εγγειοβελτιωτικά έργα και θα υπήρχε απορρόφηση χρημάτων.

Μόλις λίγες ημέρες μετά (13.7.2010) ο νομαρχιακός σύμβουλος της πλειοψηφίας και έμπειρος συνδικαλιστής Γιάννης Παλαμίδας επεσήμανε απαράδεκτες υστερήσεις παρά τον πακτωλό χρημάτων από τα ευρωπαϊκά προγράμματα . Παρεμπιπτόντως αναφέρω ότι πριν λίγες μέρες είδα σε Λαμιώτικο κανάλι τον εκεί νομάρχη να υπογράφει απόφαση για έργο αναδασμού μεγάλου ύψους, που σημαίνει ότι υπάρχουν λιμνάζοντα ευρώ προς χορήγηση. Το αρχικό έργο του Βαρικού κατέρρευσε γιατί ειδώθηκε σαν ‘’Ελντοράντο’’ και κατέληξε σε ‘’φιάσκο ‘’. Συνεχίσθηκαν τα ‘’μπαλώματα’’ της λύσης Στάμου που πήρε τα νερά και μέσω Κωπαΐδας-Υλίκης πήγαν στους ταμιευτήρες της Ε.ΥΔ.ΑΠ. Αντί λοιπόν οι αγρότες να χρησιμοποιήσουν το ίδιο το νερό για άρδευση καταφεύγουν στις κλασικές- όλο βαθύτερες- αντιοικονομικές και αντιπεριβαλλοντικές γεωτρήσεις που μεγαλώνουν το κόστος παραγωγής .

ΟΔΟΠΟΙΙΑ

Οι δρόμοι που φτιάχτηκαν αυτή την 4ετία είναι: 1) από Δ.Δ Προδρόμου έως Καναβάρι. Άλλαξε η αρχική μελέτη, αυξήθηκε το κόστος και γενικά ‘’χαϊδεύονταν’’ η κατασκευάστρια επιχείρηση μήπως και τελειώσει το έργο. Η καθυστέρηση που έγινε από το ΚΑΣ δεν την εμπόδιζε να εργασθεί σε περιοχές πέρα εκείνης με τα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος γεφυράκια. Το έργο έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί και σήμερα προσπαθεί να λύσει τη σύμβαση. Αν πληκτρολογήσετε στο internet τη διεύθυνση : http://vagiablog.blogspot.com/2009/09/blog-post_23.html υπό τον τίτλο: « Ένα πρώτο ‘’σκαρίφημα’’ στην ανάπτυξη της Βοιωτικής παράκτιας περιοχής του Βόρειο Κορινθιακού» θα διαπιστώσετε ότι μετά ένα χρόνο είμαι απόλυτα δικαιωμένος. 2) Η ‘’παράκαμψη Αγ. Θωμά ‘’ είχε σηκώσει θύελλα αντιδράσεων των κατοίκων της περιοχής. Τελείωσε γιατί έβγαλε ‘’τα κάστανα από τη φωτιά’’ η εργοληπτική επιχείρηση που ξεπέρασε τα ‘’κακά’’ της μελέτης. 3) Οι ασφαλτοστρώσεις που έγιναν περιορίσθηκαν στις στοιχειωδώς αυτονόητες υποχρεώσεις της Νομαρχίας χωρίς βελτιώσεις στις χαράξεις που παραμένουν στα χνάρια του 19ου αιώνα . 4) Για το δρόμο Θηβών – Διασταύρωσης Βαγίων κλπ., αν υπήρχε δυναμική νομαρχιακή παρέμβαση που να ξεσήκωνε την τοπική συμπαράσταση πιστεύω ότι σήμερα θα είχαμε την άνεση και την οδική ασφάλεια ενός κλειστού αυτοκινητόδρομου όπως είναι ο με μικρότερο κυκλοφοριακό φόρτο ‘’ Κορίνθου-Τρίπολης ’’ που διέσχισα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Η διασταύρωση Βαγίων είναι αληθινή ‘’λαιμητόμος’’. Στο αίτημα της κατασκευής ανισόπεδου κόμβου δεν είδαμε νομαρχιακό ενδιαφέρον. Σήμερα το θέμα είναι ώριμο και κάθε όψιμη νομαρχιακή παρέμβαση -προ τετελεσμένων- μάλλον θα σημάνει πρόκληση παρά ευαρέσκεια.

Για την ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ θα μνημονεύσω μόνο το ‘’ Βατερλώ ’’ του Ασωπού . Η Ακαδημία Αθηνών (30.12.2009) βράβευσε για την προσφορά του προς το περιβάλλον τον π. Ιωάννη Οικονομίδη εφημέριο Οινοφύτων και όχι τον Δήμαρχο ή τον Νομάρχη , όπως κατά την απονομή με περισσή μετριοφροσύνη δήλωσε ο ιερέας . Εκκρεμεί απόφαση σε προσφυγή κατά της ΝΑΒ στο ΣτΕ . Υπό το βάρος της αρνητικής εισήγησης η νομική υπεράσπιση της ΝΑΒ ομού με την αντίστοιχη των ρυπαινουσών βιομηχανιών ζήτησαν αναβολή και αφού δεν την έλαβαν απεχώρησαν . Ήταν αμφιλεγόμενο το ‘’ΟΧΙ’’ του Νομάρχη στη κεντρική πλατεία της Θήβας ενώπιον πολυπληθούς πανεπαρχιακού συλλαλητηρίου (12.3.2010) ενάντια στην κατασκευή μονάδας καύσης Απορριμμάτων και για αυτό επέσυρε την αποδοκιμασία .

Από την ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ , θα παραμείνω στην τριτοβάθμια. Παρότι η περιφερειακή ανάπτυξη είναι προϋπόθεση εθνικής επιβίωσης , το τμήμα Περιφερειακής & Οικονομικής Ανάπτυξης του Πανεπιστήμιου Στερεάς στη Λιβαδειά, κατ ευτυχή συγκυρία ιδιαιτέρως αρμόδιο, δεν ειδώθηκε ως ‘’Δεξαμενή Σκέψης’’ -”think tank” -όπως λέμε , αλλά σαν συμπληρωματικός οικονομικός πόρος ενισχυτικός της τοπικής οικονομίας. Η προσθήκη κτιρίου στο Λύκειο Βαγίων (αίθουσα πολλαπλών χρήσεων) καταχωρείται ως επίτευγμα του δραστήριου συλλόγου γονέων που έφθασε για αυτό μέχρι τον τότε υπουργό Παιδείας. Στα σχολεία συμπεριέλαβε έργα της προηγουμένης νομαρχιακής του περιόδου, κινήθηκε μέσα στα πλαίσια της αυτονόητης δραστηριότητας , νομίζω ότι το σχολικό κτιριακό πρόβλημα εν πολλοίς και είναι μάλλον το μόνο που έχει λυθεί. Εδώ δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε και η συναρμοδιότητα των Δήμων ειδικά των μεγαλύτερων…

Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

Τι εστίν αλήθεια

«..Τί εστίν αλήθεια;…»
ένα μεγάλο διαχρονικό φιλοσοφικό ερώτημα του Πόντιου Πιλάτου στον Χριστό
Γράφει ο Πολ- Μηχ Θεόδωρος Κ. Παπαϊωάννου

ΜΕΓΑΛΗ Εβδομάδα δεν είναι μόνο η συνοπτική ιστόρηση του θείου πάθους, είναι παράλληλα και η αυθεντική περίληψη της ποιότη­τας του ανθρώπινου βίου, αντιπροσωπευτικό απάνθισμα συμπεριφοράς και χαρακτήρων στη δημόσια και ιδιωτική σφαίρα. Από τότε ως σήμερα η ζωή μας είναι γεμάτη από Ιούδες που , υπονομεύουν , συνωμοτούν προδίδουν, αλλά και Ισκαριώτες πού ασπάζονται τον Διδάσκαλο. Από Θωμάδες που δυσπιστούν και Σίμωνες που αίρουν τον σταυρό του μαρτυρίου.

Από Πιλάτους που «..νίπτουν τας χείρας των..» . Από Μαρίες και Μαγδαληνές που «..τυρβάζουν περί πολλά..» αλλά και από Μαριάμ που βλέπουν τα παιδιά τους να τα σταυρώνει η κοινωνία. Από Καϊάφες που κρίνουν διατεταγμένα και από Βαραββάδες που αθωώνονται. Από άρχοντες περιβαλλόμενους «ψευδή πορφύραν» και από Ιωσήφ «κεκρυμμένους δια τον φόβον των Ιουδαίων». Από Φαρισαίους υποκριτές και Νικόδημους νομιμόφρονες. Από γυναίκες «εν πολλαίς αμαρτίαις» και από Πέτρους «τρίτων αρνησαμένους».

Από Κεντυρίονες «..παρεστηκότες εξ εναντίας...» . Από Γολγοθάδες, πού θυμίζει η ακρίβεια και Ανάσταση πού θυμίζει το προπασχαλινό ‘’ φιλί της ζωής;’’ από την κυρία Μέρκελ κλπ. Μια εναλλαγή «Ωσαννά» και «Σταύρωσον», ενταφιασμού της Ανάστασης, Γολγοθά και θριάμβου. Δεν προτίθεμαι ν' ασχοληθώ με τη θεολογία, τη μεταφυσική, ή την εξιστόρηση του Θείου Πάθους. Θα σχολιάσω μόνο το πάντα επίκαιρο και δραματικό φιλοσοφικό ερώτημα του Πιλάτου: Τι εστίν αλήθεια; και κοντά σε αυτό τη πολυσήμαντη και διδακτική σιγή του Ιησού. Η σιγή αν όχι η αμηχανία του στο κρίσιμο ερώτημα του Πιλάτου απέβλεπε ουσιαστικά στην υπογράμμιση της δυσχέρειας τού προσδιορισμού της έννοιας και των μέσων ανεύρεσης της αλή­θειας, όταν δεν αναζητείται θεολογικά «εξ αποκαλύψεως».

Η πιο εύστοχη θεολογική απάντηση θα ήταν ίσως εκείνη πού δίνεται ως συνέχεια του πιο πάνω διαλόγου και παραθέ­τει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, από το απόκρυφο Ευαγγέλιο του Νικόδημου: «Η αλήθεια εστίν εκ των ουρανών». Οπότε ξαναρωτά ο Πιλάτος: «Εν δε τη γη ουκ εστίν αλήθεια;» για να λάβει την απάντηση:«Εγώ ειμί η αλήθεια. Οράς, οι την αλήθειαν λέγοντες πώς κρίνονται, υπό των εχόντων την εξουσίαν επί της γης;» Στο πεδίο όμως του ορθολογισμού ο προσδιορισμός και η ανεύρεση της αλήθειας( είτε υλικής είτε τυπικής) αποβαίνει δυσχερέστερο εγχείρημα και ένα από τα σοβαρότερα της ανθρώπινης διανόησης.

Η αναγνώριση της απόλυτης αλήθειας αποτέλεσε το μοναδικό κριτήριο του σκεπτόμενου ανθρώπου για τα φυσικά φαινόμενα, τις πράξεις και τα έργα του πολιτισμού του. Στο ερώτημα: «Τι είναι αλήθεια» δόθηκαν πολλές απαντήσεις. Οι ορθολογιστές ονομάζουν αλήθεια ο,τι δεν προσκρούει στους νόμους της νόησης. Στους εμπειριστές δεν επαρκεί μόνο η νόηση, αλλά απαιτείται και η άμεση επαφή με την αντικειμενικότητα, δηλαδή η εμπειρία, γ)Κατά τους μυστικιστές η αλήθεια δίνεται σε μερικούς εκλεκτούς με την Αποκάλυψη. δ) Κατά τον Μπερξόν η αλήθεια δίνεται, αφού ταυτιστούμε με τα πράγματα χρησιμοποιώντας το ένστικτο και το συναίσθημα. ε) Ο Τζέημς, ιδρυτής του πραγματισμού, ονόμαζε αληθινό, οτιδήποτε είναι χρήσιμο για τις πρακτικές ανάγκες του ανθρώπου. Στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία αλήθεια είναι η απόλυτη συμφωνία της σκέψης με το αντικείμενο της .

Η συμφωνία της ουσίας του αντικειμένου με τα δεδομένα της εμπειρίας ή του λογικού, όπως αυτά εκφράζονται μέσω του λόγου. Το νόημα αυτό εκφράζει ο Αριστοτέλης, τονίζοντας πως το να λέει κανείς ότι: «το ον δεν είναι και το μη ον είναι», αυτό είναι ψέμα. Το να λέει όμως κανείς ότι «το ον είναι και το μη ον δεν είναι», αυτό είναι αλήθεια. («Το μεν γαρ λέγειν το ον μη είναι ή το μη ον είναι ψεύδος, το δε ον είναι και το μη ον μη είναι, αληθές»). Με το πνεύμα αυτό η αλήθεια είναι κρίση, σκέψη μέσα στον ανθρώπινο νου. δεν είναι εξωτερική πραγματικότητα, αλλά σκέψη για την πραγματικότητα.

«Ου γαρ εστί το ψεύδος και το αληθές εν τοις πράγμασι, άλλ' εν διάνοια» διδάσκει ο Αριστοτέλης. Ανάλογα με το περιεχόμενο, η αλήθεια διακρίνεται σε: α) πραγμα­τική: τη συμφωνία δηλαδή της ουσίας του αντικειμένου με τα δεδομένα της εμπειρίας ή του λογικού. Εδώ ανήκουν όλες οι αλήθειες των θετικών επιστημών, η επιστημονική αλήθεια, η οποία αναφέρεται στην εξωτερική πραγματικότητα που έχει καθολικό κύρος. και β) τυπική: Εδώ ανήκουν, κυρίως, οι αλήθειες της ηθικής, οι οποίες αναφέρονται σε θέματα που επιδέχονται υποκειμενικές κρίσεις. Η αλήθεια είναι θεμέλιο της ατομικής και κοινωνικής ζωής .Ξεσκεπάζει την άγνοια, την αμάθεια , καταπολεμά στερεότυπες αντιλήψεις, προλήψεις και δεισιδαιμονίες που αποπρο­σανατολίζουν τον άνθρωπο.


Αποτελεί τον κινητήριο μοχλό της επιστημονικής εξέλιξης. Άτομα και λαοί που βασίζονται στην αλήθεια προοδεύουν, γιατί αυτή τους προφυλάσσει από σφαλερές γνώμες και πλάνες. Προσιδιάζει σε ανθρώπους με ελεύθερο και γενναίο φρόνημα. Αντίθετα, το ψέμα χαρακτηρίζει ανθρώπους δειλούς και δουλοπρεπείς. Ο Πλάτωνας χωρίς κανέναν ενδοιασμό υποστήριξε πως σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται «..ψεύδος τε ξυγχωρήσαι καί αληθές άφανίσαι..». Κατά τον ιστορικό Πολύβιο: «Εξ ιστορίας άφαιρεθείσης της αληθείας, το καταλειπόμενον αυτής ανωφελές γίγνεται διήγημα». Η δύναμη ενός ανθρώπου, , εξαρτάται από το φορτίο της αλήθειας που μπορεί ν' αντέξει, έλεγε ο Νίτσε . Η αλήθεια είναι επαναστατική από τη φύση της ισχυριζόταν ο Γκράμσι.

Αν όμως στο επιστημονικό πεδίο ο προσδιορισμός της α­λήθειας είναι δυσχερής, τι θα πρέπει να πει κανείς για την πολιτική, όπου τα προσωπικά βιώματα, τα πάθη,, οι μισαλ­λοδοξίες προβάλλουν υποκειμενικές και αντικειμενικές δυσκο­λίες στην αναζήτηση της; Το πρόβλημα δημιουργείται από τη στιγμή πού με­ταφέρεται ο δογματισμός στη πολιτική, εισάγεται δηλαδή η εκ «πολιτικής αποκαλύψεως» αλήθεια. Αρχίζει έτσι ο φανατι­σμός, η ιδεοληψία, ο μανιχαϊσμός , η απολυτότητα, η μισαλλοδοξία . Η επιδίωξη της επιβολής μιας αλήθειας από πάνω, της υ­ποχρεωτικής διέλευσης των πολιτών από τα καυδιανά δίκρανα της κρατικής ή κομματικής αλήθειας, είναι ο ολοκληρωτισμός, όπως τα πε­ριγράφει στο θαυμάσιο βιβλίο της «Το ολοκληρωτικό σύστημα» η ΗΑΝΝΑΗ ΑRΕΝDΤ . Κατά τον Γερμανό Φιλόσοφο Σοπενχάουερ «Κάθε αλήθεια περνάει από τρία στάδια. Πρώτα γελοιοποιείται. Μετά βρίσκει σφοδρή αντίθεση. Και στο τέλος θεωρείται αυτονόητη» .
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010

Για το αγροτικό

Αρθρο για τους αγρότες και τα προωβληματά τους μας απέστειλε ο κ. Θεόδωρος Παπαϊωάννου. Υπενθυμίζουμε ότι τα ενυπόγραφα άρθρα δεν εκφράζουν απαραιτήτως τη viotia.

Κατανόηση στο Αγροτικό -Συμπάθεια στους Αγρότες
Γράφει ο πολιτικός μηχανικός
Θεόδωρος Παπαϊωάννου
Αν ρωτήσετε με ποιο δικαίωμα οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους και ζημιώνουν τους υπόλοιπους Έλληνες, θα σας πω: Με το ίδιο δικαίωμα που κάποιοι άλλοι γνωστοί ή άγνωστοι, καρπώνονται το μόχθο τους και κλέβουν τον ιδρώτα τους. Με το ίδιο δικαίωμα που κάποιοι καταληστεύουν το περιβάλλον ή απομυζούν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας.

Αλλά και με το ίδιο δικαίωμα που η εκάστοτε πολιτική εξουσία χρόνια τώρα ,τους εξαπατά ή τους εκμεταλλεύεται πολιτικά. Τα αγροτικά «μπλόκα» επαναλαμβάνονται κάθε τόσο. Γιατί οι αγρότες έχουν προβλήματα, τα οποία δεν άγγιξε πλήρως και πραγματικά καμιά κυβέρνηση . Αντίθετα η προσφιλής τακτική είναι να δίνουν τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης(Ε.Ε) με τελικά σκοπό να τους παίρνουν τα προϊόντα σε εξευτελιστικές τιμές και κάποιες αποζημιώσεις για τις ζημιές.

Κανένας δεν τους είπε καθαρά την πικρή αλήθεια ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα να επιβιώσουν , να αποτρέψουν τις καταστροφικές συνέπειες της μεγάλης αλλαγής από τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) και να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι η αγροτιά σήμερα είναι, η μεγάλη και σχεδόν ανεξάντλητη πηγή της ανεργίας σωστή βραδυφλεγής βόμβα . Δεν τους είπαν ότι το μέλλον τους ως τάξης , το αύριο των καλλιεργειών και των χωραφιών τους είναι αβέβαιο και σκοτεινό.

Πρώτα – πρώτα ποιοι και πόσοι είναι οι αγρότες σήμερα; Άλλοι μας λένε ότι είναι το 22% του πληθυσμού, άλλοι το 17%, στην πραγματικότητα δεν φαίνεται να ξεπερνάει το 10% και σε λίγα χρόνια θα είναι – αν δεν συρρικνώθηκε κιόλας – γύρω στο 4% - 5%. Όλοι οι άλλοι από το 10% ως το 17% ή το 22% είναι γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, επιτηδευματίες ,επιχειρηματίες, μικρομεσαίοι έμποροι, υπάλληλοι ή μικροπωλητές, κάτοικοι των πόλεων και κάτοχοι πανάκριβων «αγροτικών» Jeep και «Μercedes», κατά δήλωση όμως αγρότες όπως η Ελισάβετ της Μ.Βρετανίας. Είναι τα παιδιά εκείνων που ωφελήθηκαν από την ευμάρεια των επιδοτήσεων, απέκτησαν καλύτερη μόρφωση από τους γονείς τους – φαίνεται αυτό από την ευφράδεια και την ευελιξία με την οποία διαλέγονται στην τηλεόραση και υπερέχουν των παλαιού τύπου αγροτοσυνδικαλιστών – έχουν ευρύτερους ορίζοντες, σκέπτονται και μιλούν αλλιώς, τους προβληματίζει το μέλλον τις αγροτικής οικονομίας. Είναι τέλος η φτωχή αγροτιά, οι εργάτες της γης, οι ξωμάχοι του κάμπου.

Σήμερα η αγροτιά είναι σε μια φθίνουσα πορεία , αφού εδώ συντελείται καθυστερημένα η γνωστή από αλλού διαδικασία αλλοτρίωσης και αποξένωσης των αγροτών απ’ τη γη και τις καλλιέργειες. Αυτή η διαδικασία επιταχύνεται με ολοένα βιαιότερο χαρακτήρα στις άκρως ανταγωνιστικές συνθήκες της Ε. Ε. Οι αγρότες ήδη έμαθαν ότι η νέα (Κ.Α.Π.) εισάγει μια μέθοδο επιδοτήσεων που αλλάζει δραματικά το παραγωγικό, αλλά και το κοινωνικό περιβάλλον στη χώρα μας. Ξέρουν επίσης ότι η (Κ.Α.Π.) θα επανεκτιμήσει την κατάσταση και οι επιδοτήσεις θα παραμείνουν μόνον υπό προϋποθέσεις. Γι’ αυτό η αγωνία ο προβληματισμός και η απελπισία που τους διακατέχει σήμερα, είναι στο ζενίθ .

Η σκληρή αλήθεια λοιπόν είναι ότι για τους αγρότες δεν φαίνεται να υπάρχει παρά μόνο αυτή η μοιραία πορεία η οποία επιταχύνεται από τις συνθήκες που καθορίζει η Ε.Ε. Έτσι πολλοί θα εγκαταλείψουν τις καλλιέργειές τους, μεγάλο μέρος της γης θα μείνει χέρσο ,οι ίδιοι θα αναγκαστούν, άνεργοι και ξεκληρισμένοι, να πάρουν το δρόμο των μεγάλων πόλεων, ακολουθώντας εκείνους που έχουν ήδη φύγει και έχουν ήδη εγκαταλείψει τα χωράφια τους, με ορατή την αποκαρδιωτική εικόνα της ανεργίας και της εγκληματικότητας των μεγάλων πόλεων, που αναπότρεπτα θα δημιουργήσει η απειλούμενη έκρηξη αστυφιλίας. Με κύρια επιδίωξη όλων την λήψη νέων παρατάσεων στις επιδοτήσεις, δεν αντιμετωπίσθηκαν αποτελεσματικά τα μεγάλα προβλήματα της αγροτικής παραγωγής . Διαιώνιζαν το πρόβλημα και κορόιδευαν ή καθησύχαζαν τους αγρότες και εκείνοι πίστευαν. Για τα πραγματικά προβλήματα κουβέντα και πράξη καμία. Ποια προϊόντα είναι κατάλληλα για τα εδάφη μας;

Πώς θα γίνουν ανταγωνιστικότερα; Σε τι ποσότητες να παράγουν; Πού θα διαθέτουν τα προϊόντα και πώς; Τι εκπαίδευση χρειάζονται οι αγρότες; Πώς θα αποφύγουμε ν’ αγοράζουμε αγροτικά προϊόντα σε τιμές τουλάχιστον 10 και 20 φορές πάνω από τις τιμές που δίνουν οι αγρότες; Τι σημαίνει ποιοτική γεωργία και τι βιολογική καλλιέργεια; Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα εδάφη και τα νερά από τα φυτοφάρμακα; Αλλά και οι αγρότες έχουν μερίδιο ευθύνης. Γιατί στόχευαν κυρίως στις επιδοτήσεις, τις αποζημιώσεις και τα εύκολα δανεικά κι αγύριστα. Και εφησύχαζαν, αντί τότε να οργανωθούν . Κι όταν έβγαιναν στους δρόμους, αποσύρονταν μετά από λίγο παίρνοντας τα «ψίχουλα» και ξεχνούσαν τα ουσιαστικά ζητήματα.

Έτσι έγιναν έρμαια των καρτέλ, των βιομηχάνων , του τυχάρπαστου μεσάζοντα, του τυχοδιώκτη μαυραγορίτη . Ίσως ακόμη δεν συνειδητοποίησαν απόλυτα ότι δεν τους λένε όλη την αλήθεια κι ότι τα προβλήματά τους δεν λύνονται με κάποια ευρώ επιδότησης ή αποζημίωσης ως αναπλήρωση για το χαμένο εισόδημα. Ίσως όμως υπάρχει ακόμη λίγος χρόνος για να αντιληφθούν , ότι πρέπει να πάψουν πλέον να τροφοδοτούν τα μέσω του μηχανισμού των επιδοτήσεων λειτουργούντα πελατειακά κέντρα εκμαυλισμού και να πάρουν την υπόθεσή στα χέρια τους.
Άλλως θα πούμε ότι και οι ίδιοι είναι μέσα στο εφήμερο «παίγνιο» που περιγράφεται με την απόστροφο «…δος ημίν σήμερον…»…..

Τετάρτη 13 Μαΐου 2009

O Θεόδωρος Κ. Παπαϊωάννου στους Νέους Αγρότες

Παρέμβαση στην εκδήλωση των Νέων Αγροτών « Αγροτικό περιβάλλον και Αγρότης .Η επίδραση του Ασωπού» στην Αλίαρτο 27.4.09
από τον πολιτικό μηχανικό Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου

Ομιλώ από το βήμα αυτής της αίθουσας ,δείγμα αγροτικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 1900 , κτισμένη την εποχή της ακμής του Βρετανικού ιμπεριαλισμού. Βρίσκεται μέσα στην καρδιά του Δήμου της Αλιάρτου, στη καρδιά της Βοιωτίας ,στην καρδιά της Κωπαΐδας που έχει ποτισθεί με τον ιδρώτα και το αίμα χιλιάδων αγροτών. Η παρέμβασή μου είναι δομημένη ανάμεσα σε δύο πόλους: Ο ένας είναι οι Νέοι Αγρότες των οποίων σημειώνω την απουσία .Το είπαν οι προλαλήσαντες κ.κ. Γιαννάκης και Τόγιας ο καθένας με το δικό του τρόπο, πού δεν δίστασαν να απολογηθούν για τις ευθύνες των κομμάτων τους .Όσο αφορά τους νέους αγρότες η προσέλευσή τους είναι αντίστροφη σε σχέση με την ένταση του προβληματισμού των. Μάλλον απελπισμένοι από συλλογικές δράσεις ,ψάχνονται και ψάχνουν κατά μόνοι τους και θα πρέπει να προβληματίσει τα κόμματα.

Νομίζω ότι προσπαθούν να κινηθούν -πέρα από τα κλασικά , κορεσμένα, κληρονομημένα στερεότυπα στην αγροτική δραστηριότητα- και στο δευτερογενή ή τριτογενή τομέα της παραγωγής , σε παράλληλη ή κάθετη διάταξη με τον πρωτογενή. Άλλος πόλος είναι ότι είμαι Πολιτικός Μηχανικός από τα Βάγια με γραφείο στη Θήβα . Πελάτες μου κυρίως αγρότες συνάδελφοί σας της ευρύτερης περιοχής και όχι golden boys. Από τη δική σας οικονομική λοιπόν δυνατότητα κρίνεται και η επιβίωση του γραφείου μου. Δουλεύω παράλληλα σαν ΕΔΕ καμιά φορά σε έργα πρασίνου. Επομένως θα μιλήσω περισσότερο τεχνοκρατικά ,επιχειρηματικά. Οι προτάσεις μου ούτε αντιμετωπίζουν συνολικά το πρόβλημα, ούτε είναι οι μόνες.

Τις καταθέτω σε μια εποχή που ο αγροτικός τομέας καρκινοβατεί και μαστίζεται με τις συνέπειες της κρίσης . Προτείνω λοιπόν:
Α) Tο πράσινο ως παραγωγική αγροτική δραστηριότητα : Τα περισσότερα υλικά και προϊόντα για έργα κηποτεχνίας και πρασίνου, εισάγονται( φυτικό υλικό ,ξύλινοι πάσσαλοι υποστύλωσης, επεξεργασία και παραγωγή προϊόντων κομποστοποίησης ,για την έρευνα και μαζική παραγωγή φυτών που είναι ενδημικά στην Eλλάδα (άρα μοναδικά στον κόσμο) και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην κατασκευή έργων πρασίνου (π.χ. αειθαλής πλάτανος, κλπ).κ.λπ.).
Εκτιμώ ότι η μπορεί να αναπτυχθεί παραγωγή τέτοιων προϊόντων στην Ελλάδα για την εγχώρια ζήτηση αρχικά και ύστερα για εξαγωγή. Μού είπε κάποιος άριστος γνώστης του αντικειμένου ότι τέτοια προγράμματα ήδη υλοποιούνται για λογαριασμό ξένων ερευνητικών ιδρυμάτων ή εταιρειών στην Ελλάδα.

Β)Aγροτικό τοπίο και περιβάλλον - υπηρεσίες που μπορεί να παράγει ο αγροτικός χώρος: Στην περιοχή μας το τοπίο και το περιβάλλον καταστρέφεται γιατί γίνεται εντατική εκμετάλλευση της αγροτικής γης.
Αυτό έχει αρνητική επίδραση όχι μόνο στην ποιότητα ζωής των αγροτών και στην παραγωγική ικανότητας της γης , αλλά κυρίως στην αδυναμία δημιουργίας υπηρεσιών και άλλων δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να ενισχύσουν το αγροτικό εισόδημα. Όμως προϋπόθεση για την ανάπτυξη του τομέα υπηρεσιών στις αγροτικές περιοχές, είναι η βελτίωση της επισκεψιμότητας της περιοχής και προτείνω:
1. Tην δενδροφύτευση όλων των εθνικών ,επαρχιακών και των κύριων αγροτικών δρόμων, των εισόδων, των κεντρικών οδών και πλατειών όλων των πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών, με φυτά που θα ανήκουν στην τοπική χλωρίδα και αντιπροσωπευτικού χαρακτήρα ανά περιοχή. Tο αναβαθμισμένο αγροτικό τοπίο που θα προκύψει, εκτιμώ ότι μπορεί άμεσα να γίνει ελκυστικότερο και να βελτιωθεί η επισκεψιμότητά του.
2. πιλοτικά προγράμματα, ανά περιοχή για δυνητικές δραστηριότητες ή υπηρεσίες που να συνδέονται με την παραγωγή και το τοπίο (π.χ. εκπαίδευση, αγροτουρισμός, πολιτισμός, αθλητικά κέντρα, γηπέδα γκολφ, εκτροφεία θηραμάτων, θεματικά πάρκα, κ.λπ.). Δημιουργία ανοικτών χώρων υψηλών περιβαλλοντικών προδιαγραφών, σε κάθε αγροτική περιοχή, που θα αναδεικνύει την μοναδικότητά της και το μικροτοπίο της, θα μπορούσε να γίνει το σημείο αναφοράς και ο χώρος προβολής των υπηρεσιών που μπορεί να παράγει η κάθε περιοχή.
3. πιλοτικά προγράμματα ενημέρωσης ώστε να αποκτήσει συμμετοχή ο αγροτικός τομέας στο παγκόσμιο χρηματιστήριο ρύπων. O τομέας αυτός έχει εξαιρετική δυναμική και τα ποσά που ήδη δαπανά η Eλλάδα, μετρώνται σε εκατομμύρια ευρώ. H φύτευση π.χ. των χαμηλής γονιμότητας αγροτικών περιοχών, μέσω προγραμμάτων χρηματοδοτούμενων από τις πληρωμές «αγοράς ρύπων» (βλ. ΔEH), είναι εφικτή και δυναμική και θα μπορούσε να καταστήσει την Eλλάδα «πωλητή ρύπων» με άμεσα θετικά αποτελέσματα στο αγροτικό εισόδημα.

4. Δημιουργία γραφείων παροχής υπηρεσιών αγροτικής ανάπτυξης στελεχωμένων όχι μόνον με γεωτεχνικούς αλλά ειδικούς σε θέματα τουρισμού, βιομηχανιών τροφίμων, marketing, κ.λπ). Θεωρούμε δε, ότι τα γραφεία αυτά θα πρέπει να κατανέμονται, όχι ανά νομό ή επαρχία, αλλά ανά υδρολογική λεκάνη. 5. πιλοτικά εκπαιδευτικά προγράμματα για την προαγωγή της επιχειρηματικότητας των αγροτών.( εκπαίδευση - γνώσεις σε θέματα χρηματοδότησης επιχειρηματικών δράσεων, σχεδιασμού, διοίκησης -ι οργάνωσης αγροτικών επιχειρήσεων, πωλήσεων, κ.λπ.)
Σκοπός η μετεξέλιξη του αγρότη, σε επιχειρηματία που θα στοχεύει -όχι στη ληστρική και βραχυχρόνια εκμετάλλευση της γης αλλά σε επιχειρηματία που θα στοχεύει στην πολύπλευρη και αειφορική εκμετάλλευση του συνόλου των παραγωγικών δυνατοτήτων που του δίνει η γη, η φύση, ο πολιτισμός, και η κοινωνία.

Γ) H αγροτική παραγωγή μπορεί να αποτελέσει επενδυτική ευκαιρία : Tο κύριο πρόβλημα της γεωργίας σήμερα, είναι η αποεπένδυση (η οικονομική απαξίωση του επαγγέλματός, η ερημοποίηση της υπαίθρου, η υποβάθμιση του αγροτικού περιβάλλοντος και τοπίου, η ρύπανση της γης και του νερού, η κακή πολλές φορές ποιότητα των αγροτικών προϊόντων κ.λπ.) Επιβάλλεται επενδυτής του αγροτικού τομέα, να είναι μόνον αυτός που έχει την ιδιότητα του αγρότη (δηλαδή το εισόδημα του οποίου να προέρχεται από την άσκηση της αγροτικής δραστηριότητας, τουλάχιστον σε ποσοστό 50%) και η ταυτόχρονη προσέλκυση νέων επενδυτών, τόσο σε ό,τι αφορά την διάθεση κεφαλαίων , τεχνογνωσίας , νέων ιδεών και αντιλήψεων στην επιχειρηματική αξιοποίηση της αγροτικής γης και του αγροτικού περιβάλλοντος.
Με αυτές τις προϋποθέσεις θα δίνονταν ευκαιρίες επένδυσης - απασχόλησης σε νέους επιστήμονες, σε επαγγελματίες άλλων κλάδων, σε επιχειρήσεις κ.λπ.

Δ) H παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας (η/ε)από των ήλιο ως αγροτική δραστηριότητα: H πρόταση αυτή εκφράζει την αγωνία για την ανεπάρκεια και την αναπλήρωση του αγροτικού εισοδήματος συνδυαστικά με την κλασική αγροτική δραστηριότητα.
Θα συμβάλει στην κάλυψη των στόχων της χώρας ως προς τις δεσμεύσεις της στο Κιότο , θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας,συναλλαγματικό όφελος
Είναι όμως το χέρι μας να άρουμε την νομική απαγόρευση της εγκατάστασης (φ/β )σε γη υψηλής παραγωγικότητας.

Ε) Kλιματική αλλαγή και γεωργία : H επερχόμενη κλιματική αλλαγή προφανώς θα επηρεάσει τόσο τον αγροτικό τομέα(οικονομική δραστηριότητα) όσο και το πράσινο (περιβαλλοντική δράση) . Θεωρώ ότι το YΠAAT θα πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα, πολυδιάστατα ως πρόβλημα και ως δυνατότητα. Για να υπάρξουν όμως σχετικές προτάσεις, απαιτείται έρευνα και διάλογος που σημαίνει πρωτοβουλίες οποίες όχι μόνο οι κυβερνώντες (ως οφείλουν) αλλά και ο καθένας από μας.

ΣΤ) Ασωπός : Γνωρίζετε την λαϊκή παροιμία «Κάλλιο αργά παρά ποτέ». Καθυστερήσατε κε Νομάρχη και κινηθήκατε μετά την πρόσφατη σαφή θέση του κ. Παπανδρέου , ύστερα από τον διεθνή διασυρμό και την απειλή αν όχι επιβολή προστίμου από την Ε.Ε . Χάσαμε λοιπόν πολύ χρόνο. Δεν δείχνετε σίγουρος ακόμη και τώρα . Ως πρώτος πολίτης του Νομού υπεκφεύγετε απαράδεκτα από το πρόβλημα με το να λέτε ‘..λέγεται από κάποιους ότι…. ’.

Έχω την τιμή να είμαι μέλος της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΒΑΓΙΩΝ για το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ . Πριν ένα χρόνο και κάτι εναντιώθηκε και πέτυχε να μην εγκατασταθεί μονάδα παραγωγής (Η/Ε) από (Φ/Α ) . Αμέσως μετά εντόπισε εξασθενή χρωμιορρύπανση και στα Βάγια (σε ηπιότερη μορφή σε σχέση με τον Ασωπό). Αγνοήθηκε αρχικά από την Νομαρχία αφού κανένα έγγραφό της δεν απαντήθηκε. Απειλήθηκε μετά από τον Δήμο. Τώρα όμως δικαιώνεται, αναγνωρίζεται , επιβραβεύεται. Είναι η γνωστή διαδρομή των πρωτοπόρων κατά Γκάντι. Όσο αφορά την επίδραση -που οι προλαλήσαντες παρέκαμψαν- στα τρόφιμα και τον αγροτικό τομέα συμφωνώ και παραπέμπω στα όσα ανέφερε ο επίκουρος καθηγητής της Χημείας Τροφίμων στο Παν. Αθηνών κ. Ι. Ζαμπετάκης τόσο σε δημόσια ομιλία του στα Βάγια(11.7.08), στο ‘ΒΗΜΑ’ 10.3.09 με τίτλο «ο Ασωπός είναι εθνικό πρόβλημα» και ο ΣΚΑΙ στις 26.2.09
Ζ) Αναδασμός: Αν είχαμε ακούσει τους πεταλωτές σήμερα δεν θα είχαμε αυτοκίνητα. Σήμερα ακούμε την υστεροβουλία, την παρακμιακή νοοτροπία κάποιων μεγάλης ηλικίας αγροτών και δεν έχουμε αναδασμούς.

Η) Άρδευση :Τα νερά της Βοιωτίας(λεκάνη του Βοιωτικού Κηφισού), οδηγούνται στην Υλίκη και μετά για ύδρευση στο Λεκανοπέδιο .Προτείνω να εξετασθεί το ενδεχόμενο τα απόβλητα να επιστρέψουν με καταθλιπτικό αγωγό κλπ. αφού προηγηθεί πλήρης επεξεργασία και να καλύψουν εν μέρει ή συνολικά τις αρδευτικές ανάγκες του Κωπαιδικού πεδίου μαζί και των Βαγίων. Σήμερα μετά την βιολογική επεξεργασία στην Ψυτάλλεια πάνε στον Σαρωνικό και γίνονται σκέψεις για άρδευση με αυτά της πεδιάδας των Μεγάρων. Προϋπόθεση όμως γι αυτό είναι να διεκδικήσουμε με το Χωροταξικό Σχεδιασμό η περιοχή μας να παραμείνει αγροτική. Δεν έχω τον χρόνο ούτε στοιχεία τώρα και περί αυτού επιφυλάσσομαι να σας δώσω εφόσον μού τα ζητήσετε.

Για να γίνουν όμως πραγματικότητα απαιτείται μια άλλη αντίληψη που έχει να κάνει με την πράσινη ανάπτυξη και κυρίως πολιτική βούληση.